فصل يازدهم حبس در مسائل زناشويى 1 . حبس « مولى » كه از رجوع يا طلاق امتناع مىورزد روايات درباره « مولى » كه از رجوع يا طلاق امتناع مىورزد به مرز « استفاضه » مىرسد و در ميان ما مخالفى وجود ندارد چنان كه در رياض المسائل و جواهر الكلام به آن تصريح شده است . در اين باره گفتار صدوق در مقنع و شيخ طوسى در مبسوط ، خلاف و نهايه و ديلمى در مراسم و قاضى در مهذّب و ديگران ، براى ما كافى است گرچه برخى همانند حلبى در كافى فى الفقه به « حبس » تصريح ندارند و به سخت‌گيرى در خوردن و آشاميدن بسنده كرده‌اند . در ميان عامّه يكى از اقوال ، حبس است چنان كه در سنن ترمذى و الأمّ شافعى به آن اشاره شده است . معناى « ايلاء » علّامه مجلسى گفته است : ايلاء از نظر لغت ، يعنى سوگند و از نظر شرع ، يعنى زوج دائم سوگند بخورد زوجهء مدخول بهاى خود را براى هميشه يا در مدت بيش از چهار ماه ، وطى در قبل نكند تا اينكه [ از اين راه ] به او آزار رساند . در جاهليت ايلاء همانند ظهار يك نوع طلاق بوده است كه شرع حكم آن را تغيير داد و براى آن احكام خاصّى وضع كرد كه اگر داراى آن شرايط بود [ ايلاء محسوب مىشود ] و اگر شرايط را دارا نبود ، قسم به حساب مىآيد و